ققنوس
كبوتر را نمي خواهم
اثير وازه هاي شهوت بود
من عاشق سوخته ی ققنوسم
آن كه سوخت
تا ديگري آيد...
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 20:20 توسط NIRVANA
|
نجیبت اکنون میخواهم!
نجیبت اکنون میخواهم
رفیقت اکنون!
***
واپسین گزیر مغلوب است
صلح
و ندامت
آخرین کریز روسبیان مستهلک0
بی که تن را به بستر سپرده باشند
خیانت را با نگاهشان حتی
روزمرگی می کنند
***
افسوس که توبه را
ریشه در چروک پیشانی است و
آماس اشکم0
سیدی در خواب دیدن
دروغی ابلهانه است
که خویش هم باور نمی کنند0
در حجاب مخملین
نگاه را باکره دار!
تن فانی است
و پلاسیدگی و ایمان
زفقای قدیم بیست و چند سالگی اند0
***
ترا به قله فخری هست
که در دامنه
شبانانیم
همه دریوزه شرمگاه جانوران
و نوازشگر پستان گاو
تا جرعه ای بیش عنایتمان فرماید0
در دامنه
ماده گاوی را حتی
فضیلتی است بر تو!
***
واپسین گزیر مغلوب است
صلح
و ندامت
آخرین گریز روسبیان مستهلک0
نجیبت اکنون میخواهم!
+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 1:28 توسط NIRVANA
|
تجدد
نشستگان کوی تمدن اند
ارزان فروشان متاع عشق
اینان
مترنمان طریق هوس
بر کوره راه تجددند.
همبستری را به اندیشه راه نیست
چنانکه در هبوط
لیک
برخزیده تعقل
تا ژرفای معشوقه هاشان
این تنها مغاک مقدس انسان
***
بدسگالی تعامل فردا را
چرتکه میرانند
بر فراز نای تغزل
بر هبوط
***
آه
اینجا دیگر کسی حتی
به هم آغوشی انسان وار
آغوش نمی گشاید.
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 5:12 توسط NIRVANA
|
با تو ساده ام , ساده!
با تو ساده ام . ساده!
خامی مکن
خامم مگیر
که مکار ترین تجار را ماخزم
که مشاطه گان را به صورتگری آموزگار
(و این هفته اشتران کوه را
جای کوهی از شتر
چند بار فروختم.)
با تو ساده ام.ساده!
خامی مکن
خامم مگیر
فریبائی ات مرا تفریحی است کودکانه
آنچنان که بیگاه
خویش را به خواب میزنند.
با تو اما در تغافل لذتی است
پس
خامی مکن
خامم پندار
تفریح میکنم.
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 6:20 توسط NIRVANA
|
چقدر سخته...
چقدر سخته كه توي چشماي كسي كه تمام عشقت رو ازت دزديه و بجاش يه زخم هميشگي رو به فلبت هديه كرده زل بزني و بجاي اينكه لبريز از كينه و نفرت بشي حس كني كه هنوز هم دوسش داري ! چقدر سخته كه دلت بخواد سرت رو به ديواري تكيه بدي كه يه بار زير اوار غرورش همه ي وجودت له شده ! چقدر سخته تو خيالت ساعتها با هاش حرف بزني اما وقتي ديديش چيزي جز سلام نتوني بهش بگي ! چقدر سخته وقتي پشتت بهشه دنياي اشك گونه هات رو خيس كنه اما وقتي بر مي گردي مجبور باشي به روش لبخند بزني ...
+ نوشته شده در یکشنبه ششم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 2:21 توسط NIRVANA
|
وذاع با مرگ(بیست و دوم آذر)
گرم زاد روزی باید
تا به تهنیت در آیی
و گرم مرگی
تا به تسلیت
و حزن آلوده آوازی که:
دوستش داشتم...
هزار باره بمیرم کاش.
هزار باره بمیرم کاش
و هزار باره یکی بیشتر
زنده شوم
یکی بیش تا در آوایی که میگوید:
دوستت دارم
روئینه
وداعی با مرگ
جاودانه کنم.
+ نوشته شده در شنبه پنجم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 4:30 توسط NIRVANA
|
یوق
بر می آویزند
یوق فراق به گردنها
از چه؟
که مهر ورزیدید.
حکم میکنند
مردگی را ابتدا
از آن پس
به حبسی ابدی
با شاق ترین فراق
بی قوتی که از بوسه طبخ شود.
تارینه مژگانی می لرزد
اشکی می بارد
و ورزیدن می آغازد بادی از حزن
تا پسین بغض نا شکفته.
***
جلاد را بگوئید
هوشیاری هامان را گریاندی ــ گیرم
رویا هامان را چگونه خواهی گریاند.
+ نوشته شده در شنبه پنجم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 4:7 توسط NIRVANA
|
دخترک!مرد قصه نیستم من ...
مرد قصه نیستم من
بنده ای مجبور
ملعوب معاد خدایگان
این دریوزگان تمنا
گدایگان سجود.
پاک نه
ساده حتی نه
خاکی کوچه های لغزشم
مغلوب نیاز ناگزیر یکی ستور
تن داده به اتفاق ساده یکی گناه.
ساده حتی نه
گیر شیله های سرشت
بند پیله های نهاد.
***
مرا تو اما روئینه خواستی
بزرگ و نا مردنی
چنانکه فسانه ات امر میکرد
(مرا که خاک بودم)
و لانه ام را بر فراز بلند ترین کوه
مرا که پرواز نمیدانستم
(مرا که کم بودم)
***
دخترک!
پاک نه
بزرگ نه
ساده حتی نه
مرد قصه نیستم من...!
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 18:26 توسط NIRVANA
|
مازوخیسم
قطرات اشک
در دلم
به هوایت
بخار گون و باران زاست
آسمان دلم ابری است
آسمان دلت همیشه بارانی باد!
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 17:49 توسط NIRVANA
|
زندگانی
زندگانی آبی است
و به دلتای گل و شبنم و ریحان جاریست
شرط کز کوه غرور من و تو
بر نخیزد سیلاب
جلگه سیل زده
ز مصیبت پر و از بوی شقایق عاریست.
زندگانی پاک است
زندگانی رنگ است
زندگانی زیباست
زندگانی آبی است
گر چه سجاده دوست
را ندزدیم به هنگام نماز
و اگر بر بندیم
بندهایی ز قناعت
چو لگام
به سر پوزه آز
...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم فروردین ۱۳۸۵ ساعت 2:22 توسط NIRVANA
|