نا نوشته باشد اگر

                         بر جبین من تقدیر

                                                 پی اش دویدن, ارسی پارگی است

و گر نوشته

                گریز

                        آوارگی.

مرگ به در می کوبد اگر

به کوچه مزن

که در خانه مردن

بسی سهل تر

تا در غربت یک پیاده رو.

      ***

نه تو ارزانی که هیچی

نه او گران که همه

که اقبال گزیده به عقل نمی کند.

      ***

عارفا!

تو اگر خدای دیدی بگو

رای من این بود:

           چرخ را ترحم بایسته است و خنده شایسته

                                    چرا که خویش عاقل می پندارد!