جبران خلیل جبران میگه:
یکدیگر را دوست بدارید,اما از عشق زنجیر مسازید.
بگذارید عشق همچون دریایی مواج میان ساحل های جانتان در تموج و اهتزار باشد.
جام های یکدیگر را پر کنید شما از یک جام منوشید.
از نان خود به یکدیگر هدیه دهید اما هر دو از یک قرص نان تناول مکنید.
به شادمانی با هم برقصید و آواز بخوانید اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد.
همچون سیمهای عود که هریک در مقام خود تنهاست,اما همه با هم به یک آهنگ مترنمند.
دلهایتان را به هم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید.
زیرا تنها دست زندگی است که میتواند دلهای شما را در خود نگاه دارد.
در کنار هم بایستیداما نه بسیار نزدیک!!!
از آنکه ستونهای معبد به جدایی بار بهتر کشند.
و بلوط و سرو در سایه ی هم به کمال رویش نکنند.
و ...
+ نوشته شده در شنبه پنجم اسفند ۱۳۸۵ ساعت 1:37 توسط NIRVANA
|